Er is een schoenenwinkel in de Jordaan waar ik al jaren kom, het was de eerste winkel waar ik uit meer dan 2 kleuren flatjes kon kiezen. Er was ook een periode dat ik er niet meer heenging. Ik was uitgeweken naar nieuwe grote matenwinkels voor schoenen, ze hadden me weggejaagd door hun vijandige houding.
De eigenaar van de winkel heeft net als ik schoenmaat 45 en ze runt de winkel met haar moeder. Ik ben geïntrigeerd door de manier waarop ze met elkaar en klanten omgaan. In het begin praatten alleen snauwend tegen elkaar, en toen ik een keer met mijn vier zussen op 'zussendag' binnenkwam, was het zeer duidelijk dat we met teveel waren. Dat was voorlopig de laatste keer dat ik er kwam.
Jaren later was ik toevallig in de buurt en ben ik er toch maar weer eens gaan kijken. De houding tegenover elkaar en tegenover de klanten was veranderd. Het leek alsof ze een cursus gedaan hadden. Dat maakt het toch prettiger om er te zijn en kom ik er wel weer vaker.
Ook vandaag was ik er. De moeder heeft een bijna te serviele houding, ook tegenover haar dochter. Maar toen er een meneer de winkel binnenkwam, viel dit laagje dienstbaarheid gelijk van haar af. Hij liep door naar de balie, terwijl zij een aantal keren vroeg: ‘ Kan ik u helpen.’ Snel werd ze geïrriteerd, omdat hij niet haar aansprak, maar haar voorbij liep richting haar dochter aan de balie. Waarom negeerde hij haar??? Hij bleek haar niet te verstaan, want vroeg in het Engels: ‘Can I buy a smal plastic bag?’
Dat was te veel: het idee alleen al dat hij haar eerst negeerde en vervolgens een plastic zak wilde kopen!? Zij kon toch niet weten dat hij Engels sprak!? De meneer vertrok weer, schijnbaar onaangedaan. Schoenen verkopen wil ze wel, maar de mensen in de winkel helpen….? Geen Zappos dus...